Gert en Trudie
In 2014 kwam Trudie thuis te zitten doordat haar zicht sterk achteruitging. Haar man Gert had op dat moment een goedlopend schildersbedrijf. Samen met hun zoon konden zij jarenlang rondkomen van de inkomsten uit het bedrijf, ook al waren er soms wat mindere periodes.
In april 2025 verandert hun situatie plotseling. Gert kan door gezondheidsproblemen niet meer werken. Omdat hij als ZZP’er geen arbeidsongeschiktheidsverzekering had, valt het inkomen van het gezin volledig weg. Dit zorgt voor veel onzekerheid en vragen over hoe ze financieel verder moeten.
Ze nemen contact op met de gemeente Buren voor een bijstandsuitkering. Via de gemeente komt er ook contact met een sociaal werker van Welzijn Rivierstroom. Hierdoor kan er snel ondersteuning geregeld worden, onder andere via de voedselbank. Voor het gezin is dit niet alleen praktische hulp, maar ook een moment in de week waar ze naar uitkijken.
Daarnaast wordt er een aanvraag gedaan bij de kledingbank, omdat er geen geld meer is voor kleding. Trudie vindt het door haar visuele beperking lastig om daar zelf naartoe te gaan. Wanneer Gert dit vertelt aan de vrijwilligers, gaan zij ook voor Trudie en hun zoon kleding uitzoeken. Gert gaat uiteindelijk met tassen vol kleding en schoenen voor het hele gezin weer naar huis.
Wanneer er later een rekening van de BSR komt waar geen geld voor is, helpt de sociaal werker samen met een vrijwilliger bij het aanvragen van kwijtschelding. Dat kost wat moeite, maar het lukt uiteindelijk, wat weer wat financiële druk wegneemt.
Ook wordt er gekeken naar manieren om de energiekosten te verlagen. Via Energie Vitaal van de gemeente Buren komt er een energiecoach langs en worden er kleine aanpassingen in huis gedaan om het energieverbruik te verminderen.
Wanneer Gert en Trudie gevraagd wordt wat de hulp van Welzijn Rivierstroom voor hen heeft betekend, zeggen zij:
“Als jullie er niet waren geweest, was het heel anders geweest. Het is draaglijker geworden.”
“Het heeft heel veel voor ons betekend, omdat de hulp snel en laagdrempelig was.”
Inmiddels gaat het stap voor stap beter en kijkt het gezin weer iets positiever naar de toekomst. Samen blijven ze doorgaan, want opgeven is voor hen geen optie.